Doorgaan naar hoofdcontent

Bevreemding


 

Het is best triest dat door de verbijstering van het verpleeghuispersoneel pas goed tot me doordrong wat voor leven mijn moeder gehad had. In haar verwardheid had ze de verhalen uit haar jonge jaren aan haar verzorgers verteld, die op hun beurt aan ons vroegen of die verhalen echt waar waren. Ja, die waren waar. Ma had het steeds over mijn vader gehad, nooit over haar tweede man, die weliswaar ook geen aangenaam sujet geweest was, maar haar zeker niet zo behandeld had als mijn vader. 

Ik herinner me mijn eigen therapieën. Als ik behandelaars vertelde hoe het vroeger bij ons thuis was, waren die vaak ook ernstig geschokt. Ik ging er eigenlijk tot die tijd vanuit dat het normaal was en begreep niet goed waarom ik me altijd zo akelig voelde en waarom ik mijn leven zo aan het verkloten was. Ik kreeg er maar geen grip op.

 Let wel, ik ben geen slachtoffer, het is wat het is, het heeft me gevormd, ik kijk er met afstand op terug en prijs me gelukkig dat ik uit de afgrond heb weten te klauteren. Ik realiseer me heel goed dat dit niet iedereen gegeven is en met wat geluk heb ik nog twintig goede jaren voor de boeg.

 Toch zijn er nog momenten dat ik het moeilijk heb, bij periodes met veel migraine bijvoorbeeld, maar dat staat in geen verhouding tot het leven dat mijn moeder geleefd heeft. Hoewel ik een moeizame relatie met haar had weet ik tegenwoordig met zachtheid naar haar te kijken, heb ik alle oordelen laten varen. Ik bezoek geregeld de plek waar haar as is uitgestrooid en sta daar even stil, letterlijk en figuurlijk.

Dat ik naast haar zat tijdens haar sterven was niet alleen voor haar, realiseer ik me nu, het was ook voor mijzelf. Sindsdien durf ik ook met mildheid terug te kijken op mijn eigen leven. Ik heb best veel verkeerd gedaan, maar had ik een keuze? Ik heb mezelf in de nacht van haar sterven eveneens vergeven.

 © Lammert Voos

 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De laatste ronde

 Zonet bekeek ik even hoeveel mensen mijn laatste blog hadden gelezen en dat waren er niet veel. Sinds ik van de sociale media af ben zakken mijn lezersaantallen in. Het zij zo. Niet lang geleden sprak ik een beveiligingsexpert van de informatica van de overheid en defensie en die vertelde dat er een miljoen aanvallen per seconde (!) op die websites zijn vanuit Rusland, China, VS etcera enzovoort. Dat sterkt mij in mijn gevoel dat ik mijn computer zo weinig mogelijk dien te gebruiken.   Ook merk ik weinig van aandacht voor mijn laatste boek Ik ben Aizaak. Misschien komt dat nog, maar het kan net zo goed komen omdat ik weiger mezelf te verkopen als de nieuwe literaire verlossing. Ik weiger mezelf sowieso te verkopen trouwens. Maar ik heb ook weinig zin meer om een week te lopen broeden op een stukje dat nauwelijks wordt gelezen. Ik blijf wel schrijven, maar dan meer als hobby. Niet uit ambitie.   Ik had ook een wake up call doordat in mijn naaste omgeving twee men...

Dwalen

  Ik ben maar weer gestopt met Instagram. Dat medium is nog erger dan Facebook. Het is allemaal zelfpromotie en reclame. Ik ergerde me aan anderen en ik ergerde me aan mezelf. Steeds maar bezig zijn met content maken en steeds maar bezig zijn met scrollen. Dus ik heb het van mijn telefoon gemieterd. Het account is er nog, want ik heb geen idee hoe dat te verwijderen. Het kan me niks schelen, het stelt ook niets voor.   Ondertussen groeit het nieuwe boek, in mijn hoofd en op papier. Ik kan er nog niets over zeggen, maar uitgever Jasper was behoorlijk enthousiast over hoofdstuk één. Ik schrijf nu veel langzamer dan bij andere boeken van me. Ik heb de tijd.   Ik ben klaar met het schilderen van de stenen buitenkant van ons huis. Een beste klus, maar het resultaat mag er wezen. Ik hoop nog voor de vakantie volgende week nog met de houten aanbouw bezig te kunnen, maar het weer werkt niet mee. (Altijd dat gezeik over het weer!) Anders doe ik dat deze winter.   ...

Het verschil

  Als blogger heb ik natuurlijk ook een educatieve functie en daarom wil ik Mark van den Oever van Farmers Defence Force nog even uitleggen wat het verschil is tussen boeren en slachtoffers van de Holocaust.   We beginnen met het vervoer. Dit zijn boerenvervoersmiddelen:   En dit de vervoersmiddelen die gebruikt werden tijdens de Holocaust: Daarna gaan we verder met Mark zelf. Dit is Mark:   En dit zijn slachtoffers van de Holocaust:   Ik wil nog eens benadrukken dat er kleine verschilletjes zijn.   Overigens zijn de boeren die ik ken allemaal hele fatsoenlijke mensen die zich nooit zouden bezondigen aan de walgelijke retoriek van FDF.   Dat moest ik even kwijt.    © Lammert Voos