Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Dwalen

  Ik ben maar weer gestopt met Instagram. Dat medium is nog erger dan Facebook. Het is allemaal zelfpromotie en reclame. Ik ergerde me aan anderen en ik ergerde me aan mezelf. Steeds maar bezig zijn met content maken en steeds maar bezig zijn met scrollen. Dus ik heb het van mijn telefoon gemieterd. Het account is er nog, want ik heb geen idee hoe dat te verwijderen. Het kan me niks schelen, het stelt ook niets voor.   Ondertussen groeit het nieuwe boek, in mijn hoofd en op papier. Ik kan er nog niets over zeggen, maar uitgever Jasper was behoorlijk enthousiast over hoofdstuk één. Ik schrijf nu veel langzamer dan bij andere boeken van me. Ik heb de tijd.   Ik ben klaar met het schilderen van de stenen buitenkant van ons huis. Een beste klus, maar het resultaat mag er wezen. Ik hoop nog voor de vakantie volgende week nog met de houten aanbouw bezig te kunnen, maar het weer werkt niet mee. (Altijd dat gezeik over het weer!) Anders doe ik dat deze winter.   ...
Recente posts

Kleurenfoto's

  © Lammert Voos

Het verschil

  Als blogger heb ik natuurlijk ook een educatieve functie en daarom wil ik Mark van den Oever van Farmers Defence Force nog even uitleggen wat het verschil is tussen boeren en slachtoffers van de Holocaust.   We beginnen met het vervoer. Dit zijn boerenvervoersmiddelen:   En dit de vervoersmiddelen die gebruikt werden tijdens de Holocaust: Daarna gaan we verder met Mark zelf. Dit is Mark:   En dit zijn slachtoffers van de Holocaust:   Ik wil nog eens benadrukken dat er kleine verschilletjes zijn.   Overigens zijn de boeren die ik ken allemaal hele fatsoenlijke mensen die zich nooit zouden bezondigen aan de walgelijke retoriek van FDF.   Dat moest ik even kwijt.    © Lammert Voos

Eigen werk.

 Omdat iemand zei dat ik best aardig tekende en schilderde.  © Lammert Voos

Portretten

  © Lammert Voos

Influencen

  Geen blog over het leed van de wereld of over ergernissen dit keer. Ik blijf maar positief en denk dat als ik hier tekeer ga over wat er allemaal mis is in de wereld, dat toch niet erg helpt. We gaan met zijn allen fijn naar de ratsmodee, maar mijn tijd zal het nog wel duren. Lekker positief hè?   Nee, iets heel anders. Het gaat vandaag over schaamteloze zelfpromotie. Ik kreeg van mijn uitgever de tip dat er een advertentie van mijn laatste boek op Instagram staat. Om die te kunnen zien moest ik een account aanmaken, ik had geen plannen om verder iets met dat medium te gaan doen, maar al snel ging mijn verslavingsgen met me op de loop en plaatste ik zelf content, zoals dat dan heet.   Julia, van mijn management grapte dat ik nu ook influencer was, maar aanvankelijk volgde ik alleen mensen die ik al kende van het echte leven of mijn vorige sociale media leven op Facebook. Die gingen mij dan weer volgen. Maar ik begreep niet zo goed wat Instagram voor nut had. ...

Te

  Ik hoop dat u dit niet verder vertelt, een mens moet om zijn imago denken, maar ik ben tamelijk tevreden dezer dagen. Zojuist heb ik gestofzuigd (zeg je dat zo?), nadat ik het filter en de stofzak vervangen heb en zelfs daar putte ik een zeker genoegen uit. Alles voor ons ouder wordende hondje. Hoewel, het was altijd al een stinkende haarbal. Ik zeg dit heel liefdevol hoor. Misschien omdat ik zelf geen haar meer heb. Stinken doe ik echter ook. Kennelijk heb ik eindelijk de goede combi qua medicijnen: geen migraine meer, eindelijk weer wat energie om wat te doen. Ik ben nu bezig het huis buitenom te schilderen en mijn echtgenote moet me soms remmen omdat ik dreig door te slaan.  Zoals mijn opoe al zei: overal waar té voor staat is niet goed, behalve tevreden. Vorige week was mijn oude vriend Jan hier. We kennen elkaar al zo’n vijfenveertig jaar en vinden elkaar blindelings, ook nadat we elkaar een tijdlang niet gezien hebben. Dat zit hem in de humor en ook in onze gezamenlijk...