Lammert Voos

    Maar niet heus. Sinds ik EMDR heb gehad droom ik niet meer dat mijn lieve oude gewelddadige vadertje achter me aanzit. Dat scheelt enorm. Maar sinds ik Bètablokkers gebruik droom ik weer heel andere dingen. Die slik ik omdat mijn koen jongenshartje lichtelijk versleten is. Van een vriend hoorde ik dat dit een bijwerking van die dingen is, maar helaas heb ik ze nodig.   Vroeger werd ik wel wakker terwijl ik met mijn vuisten de muur bewerkte, maar ik kon dat gevecht nooit winnen. Ik hoor van mijn vrouw dat ik nog geregeld lig te schoppen. Gelukkig hebben we een groot bed. Als ik een heftige nacht heb gehad ben ik overdag nog heel moe en ontdaan, helemaal als ik me de droom herinner waar ik mee wakker werd.   Volgens een dromenspecialist die geïnterviewd werd in de podcast van een heel uur NRC is dat bewegen niet normaal en duidt dat op een stoornis. Nu weet ik al heel lang dat de bedrading in mijn hoofd enigszins in de war zit en ik heb nog niemand gevo...

  Sinds we weer thuis zijn heb ik het nog niet warm gehad en mijn echtgenote ook niet. We gingen dan ook in één klap van een milde tweeëntwintig graden naar vijftien. Soms verlang ik hevig terug naar de dagen aan de oost en zuidkust van Spanje enkele jaren geleden. Maar dat paradijs bestaat niet meer. Dat paradijs wordt nu geteisterd door hevige regens en stormen, omdat de Middellandse Zee in hoog tempo opwarmt.   Of de duvel er mee speelt is een andere regio waar we waren, de streek rond Perpignan, zowel aan de kust als in het voorgebergte van de Pyreneeën, deze zomer geteisterd door bosbranden. Net als een streek nabij Bordeaux, de Medoc en Gironde. Daar waren we vorig jaar.  Avignon, e en stad die me dierbaar is, werd vlak nadat wij er waren, bezocht door een verwoestende regenstorm die de halve stad deed overstromen.   Ik dicht ons geen Goddelijke eigenschappen toe, maar dit is geen toeval. Wij zijn hooguit medeschuldig omdat we twee op fossiele brandstof...

  Ik ben deze week tamelijk actief geweest: ik heb een opzet gemaakt voor mijn nieuwe boek en de houten wand van de aanbouw geschuurd en geschilderd. Maar over schuren gesproken; over onze geweldige vakantie vallen best wat kritische noten te kraken.   De doodgereden dieren langs de wegen, helemaal kut en eigenlijk zijn wij medeplichtig. Over medeplichtigheid gesproken. Je rijdt met je dieselbusje door de bergen en ziet alleen nog kwijnende gletsjers en leegstaande beekjes en rivieren. Dan het massatoerisme, wat een plaag. Op de mooiste plekken is het veel te druk en wij maken daar deel van uit.   Valt er dan niets positiefs te melden? Zeker wel. We hebben prachtige landschappen gezien en vooral in Italië erg veel plezier gehad met de goddelijke koffie en aardige mensen. Maar ook Frankrijk en Slovenië waren een warm bad qua mensen. Zo niet Oostenrijk. Daar stond op een prachtige camping aan de Donau zowaar een camera bij de vuilnisbakken, want je moest je vuil wel...

    En dan moet je op gang zien te komen. Ik heb van Jasper, mijn uitgever, te horen gekregen dat ik nog een boek mag maken. Het gaat 'Dwaalgasten' heten. Ik weet precies waar het over moet gaan en hoe en heb de hoofdpersonen in mijn hoofd, compleet met namen en nu zit ik naar de computer te staren. Want de woorden komen even niet. Lekker dan.   De bedoeling is dat ik iedere ochtend ga schrijven en dan ’s middags fysieke dingen doe, zoals tuin, huis schilderen enzovoort. Nu en dan stukkie fietsen en als het echt moet sociaal doen. Niet mijn sterkste kant.   We zijn sinds donderdag terug in Nederland, zijn in Gulpen en Achterhoek geweest en op bezoek bij schoonmoeder en ik moet zeggen dat het ons niet meevalt. Wat is het hier fucking koud. De laatste dag in Luxemburg was het nog ruim twintig graden.   Het was een beste reis. Van Duitsland naar Oostenrijk. Toen Slovenië en Noord-Italië. Frankrijk, Luxemburg, België en Limburg.   Nu aan het...

  Ik ben maar weer gestopt met Instagram. Dat medium is nog erger dan Facebook. Het is allemaal zelfpromotie en reclame. Ik ergerde me aan anderen en ik ergerde me aan mezelf. Steeds maar bezig zijn met content maken en steeds maar bezig zijn met scrollen. Dus ik heb het van mijn telefoon gemieterd. Het account is er nog, want ik heb geen idee hoe dat te verwijderen. Het kan me niks schelen, het stelt ook niets voor.   Ondertussen groeit het nieuwe boek, in mijn hoofd en op papier. Ik kan er nog niets over zeggen, maar uitgever Jasper was behoorlijk enthousiast over hoofdstuk één. Ik schrijf nu veel langzamer dan bij andere boeken van me. Ik heb de tijd.   Ik ben klaar met het schilderen van de stenen buitenkant van ons huis. Een beste klus, maar het resultaat mag er wezen. Ik hoop nog voor de vakantie volgende week nog met de houten aanbouw bezig te kunnen, maar het weer werkt niet mee. (Altijd dat gezeik over het weer!) Anders doe ik dat deze winter.   ...

  © Lammert Voos