Influencen

Geen blog over het leed van de wereld of over ergernissen dit keer. Ik blijf maar positief en denk niet dat als ik hier tekeer ga over wat er allemaal mis is in de wereld, dat toch niet erg helpt. We gaan met zijn allen fijn naar de ratsmodee, maar mijn tijd zal het nog wel duren. Lekker positief hè?

Nee, iets heel anders. Het gaat vandaag over schaamteloze zelfpromotie. Ik kreeg van mijn uitgever de tip dat er een advertentie van mijn laatste boek op Instagram staat. Om die te kunnen zien moest ik een account aanmaken, ik had geen plannen om verder iets met dat medium te gaan doen, maar al snel ging mijn verslavingsgen met me op de loop en plaatste ik zelf content, zoals dat dan heet.

Julia, van mijn management grapte dat ik nu ook influencer was, maar aanvankelijk volgde ik alleen mensen die ik al kende van het echte leven of mijn vorige sociale media leven op Facebook. Die gingen mij dan weer volgen. Maar ik begreep niet zo goed wat Instagram voor nut had.

Na een week viel het kwartje. Het gaat allemaal om zelfpromotie. Ik zag diverse profielen die bijvoorbeeld Pietjepuk-leest heetten. Want lezen schijnt ook heel bijzonder te zijn. Of Karelkomkommer-auteur, dat kwam ik ook veel tegen. Zo moest dat dus. En dan moet je zo veel mogelijk mensen uit de mediawereld gaan volgen uit de mediawereld gaan volgen in de hoop dat ze jou ook gaan volgen. Kortom, het is eigenlijk allemaal reclame voor jezelf.

Maar na anderhalve week heb ik het eigenlijk wel weer bekeken, want ik heb namelijk ook een snel vervelen gen. Ik denk dat ik geen echte influencer ben, ik heb dat niet in me. Bovendien word ik nog niet erg serieus als influencer genomen, want ik ben nog niet eens bedreigd en dat hoort er geloof ik wel een beetje bij.

Vandaar.