De laatste ronde

 Zonet bekeek ik even hoeveel mensen mijn laatste blog hadden gelezen en dat waren er niet veel. Sinds ik van de sociale media af ben zakken mijn lezersaantallen in. Het zij zo. Niet lang geleden sprak ik een beveiligingsexpert van de informatica van de overheid en defensie en die vertelde dat er een miljoen aanvallen per seconde (!) op die websites zijn vanuit Rusland, China, VS etcera enzovoort. Dat sterkt mij in mijn gevoel dat ik mijn computer zo weinig mogelijk dien te gebruiken.

 

Ook merk ik weinig van aandacht voor mijn laatste boek Ik ben Aizaak. Misschien komt dat nog, maar het kan net zo goed komen omdat ik weiger mezelf te verkopen als de nieuwe literaire verlossing. Ik weiger mezelf sowieso te verkopen trouwens. Maar ik heb ook weinig zin meer om een week te lopen broeden op een stukje dat nauwelijks wordt gelezen. Ik blijf wel schrijven, maar dan meer als hobby. Niet uit ambitie.

 

Ik had ook een wake up call doordat in mijn naaste omgeving twee mensen een hartinfarct kregen. Ik wil leven, echt leven, niet alleen een vaag imago op het internet zijn, de dingen voelen en ondergaan. Ik heb ook genoeg te doen. Zoals mijn schoonmoeder verhuizen naar een verzorgingshuis. Over laatste ronde gesproken.

 

Haar huidige appartement opruimend liepen mijn echtgenote en ik tegen het feit op dat schoonmoeder aan alle kanten besodemiederd is, want dat mag tegenwoordig met bejaarden. Het schoonmaakdoekje voor de rollator was niet eens het ernstigste, maar wel heel symbolisch. Nee, schoonmoeder wilde een traplift. In onze ogen zinloos, want die ging naar zolder, waar ze niets te zoeken had, want slecht ter been. Toch was er een bedrijf in Heerhugowaard die best even een lift wilde installeren voor vijfduizend euro. Schoonmoeder dacht dat het bedrijf uit Goor kwam, je kunt je advertenties immers tegen betaling bovenaan de Googlepagina laten zetten. Schoonmoeder dacht ook dat ze het grootste gedeelte van het bedrag terug zou krijgen als ze moest verhuizen. Bovendien had ze de lift slechts twee keer gebruikt, want ze vond hem terecht eng.

 

Prachtig hoor, die advertenties met kwieke bejaarden op een lift. De praktijk is echter dat de meeste bejaarden helemaal niet kwiek meer zijn, zoals schoonmoeder. Bovendien zijn haar cognitieve vermogens drastisch afgenomen. Was het daarom dat ze niet begrepen had dat ze slecht driehonderdvijftig euro terugkreeg? Het feit dat we honderdveertig euro moesten betalen om een afspraak te kunnen maken dat die lift werd gedemonteerd en opgehaald, doet ons vermoeden dat ze haar domweg verkeerd voorgelicht hebben.

 

Heerlijke wereld toch. Alles kun je vermarkten, tot aan je stront toe. Echt waar. Daar kun je energie mee opwekken, naar het schijnt. Ik zag al advertenties over Het bruine goud. Ik verzin dit niet, maar ik haak wel af. Ik laat me rustig met mijn geestelijke traplift naar mijn eigen laatste ronde vervoeren, nu het nog kan, nu ik nog een kwieke jongbejaarde ben.

 

Arrivederci!

 

Lammert Voos