Wie niet van creatief zeuren houdt kan dit blog beter niet lezen. Geen van mijn blogs trouwens. Maar goed, u bent al tot de derde zin gekomen, dus u kunt net zo goed even doorgaan. Let op, ik ga beginnen: Nadat ik de afgelopen maanden allerlei slepende klussen gedaan heb, er moest nog veel afgemaakt worden, is het fysieke gebeuren nu eerst wel even voorbij. Als ik dit typ, doen mijn handen zeer: artrose, slijtage. Ik heb daar meer last van in de winter, zeker nu het zo vochtig is. Voorts voelen mijn knieën, voeten en heupen ook niet jofel. Het lot van de zware man.
Eind 2025 stonden
we op een camperplaats aan een strand iets ten westen van Malaga. In de rest
van Spanje was het slecht weer, maar hier was het een aangename twintig graden
en ’s nachts niet te heet om te slapen. In het dorpje dat op loopafstand lag
was alles wat we nodig hadden te koop en wie deed ons wat? Nou, mijn hart. Dat
was wel een beetje jammer. Ik vond mezelf niet vrijwillig liggend terug op het
strand en naast de camper. We bezochten een kribbige Nederlandse huisarts en
een cardioloog, die achteraf bekeken de zaak wel een beetje overdreef. Dus mijn
echtgenote reed ons in drie dagen naar huis. Om de voor de hand liggende
redenen mocht ik niet rijden.
Afijn, wellicht idealiseer ik Malaga wel een beetje, maar de temperatuur was geweldig. Ik weet natuurlijk helemaal niet hoe het daar nu is, aangezien de oostkust van Spanje geplaagd wordt door zware regens en stormen en onze media het te druk hebben met een kabinetscrisis die niks voorstelt en nergens over gaat. Ja, over de VVD die het landsbestuur al jaren achter elkaar onmogelijk maakt. Talkshows hebben Halbe de sloper en fantast weer aan tafel zitten die zijn mening mag verkondigen. Doet die er dan toe? En ik zag gister zowaar Henk Kamp weer ergens zitten te wauwelen. Kamp…verantwoordelijk voor de toeslagenaffaire, de man die duizenden mensen in het verderf stortte. Ik kan die twee zelfingenomen rotkoppen gewoon niet meer zien. (Sorry) Ook Jesse Klaver valt door de mand met zijn triomfantelijke geschater. Niks verbinding, niks bescheidenheid, niks handreiking. Nee, polarisatie, polarisatie, polarisatie…Wordt het land daar beter van?
Ik Hoorde zowel
Maarten van Rossem als Sander Schimmelpenninck in podcasts zeggen dat ze in Den
Haag niets voor elkaar krijgen en eigenlijk de problemen alleen maar vergroten.
Dat het echte bestuur beter aan lokale politici over gelaten kan worden, omdat
die een veel realistischer beeld van het land hebben. Landelijk lopen ze
allemaal in de fuik van het geleuter over immigratie en toont men weinig
ruggengraat. Dat eigenlijk alleen Europese regelgeving nog effectief is. Nu ben
ik erg voor een sterk Europa. (Zie lemma’s Poetin, Trump, Xi Jinping)
En Malaga ligt ook
in Europa. Bovendien heeft Spanje een groeiende economie. Nederland trouwens
ook, ondanks het gejank van Den Haag en van de ontevreden kiezers.
Heeft dit stuk
eigenlijk nog enigszins samenhang? Wat kan het me ook schelen…
© Lammert Voos


Reacties
Een reactie posten