Doorgaan naar hoofdcontent

Projecten

 



 

Ik ben al een tijdje bezig de achtertuin zo beestjesvriendelijk mogelijk te maken. Wat ik aanplant selecteer ik op inheems zijn en waardplanten voor vlinders of anderszins. Hoewel er nog niets echt in bloei staat, wemelt het van de bijen, hommels, vlinders, juffers, libellen en zweefvliegen, dus ik doe iets goed.  Vraag me niet wat. Alles heeft de hitte en de stortregens ook goed doorstaan, in tegenstelling tot het baasje.

 

Een tijdje geleden werd ik benaderd door de man die nu in opoe’s café in Eenrum woont. Hij is directeur van het visserijmuseum in Zoutkamp en vroeg me of ik ervoor voelde mee te denken en schrijven over de nieuwe opzet na de verbouwing. Er is sprake van interviews met oude vissers die al op band staan. Die moeten uitgeschreven en vertaald naar het Nederlands. Ik denk zelf dat het mooi zou zijn een luistertoer door het museum te maken met flarden van die interviews. Ik weet eigenlijk niet meer wanneer dat moet beginnen, maar dat hoor ik vast wel van meneer de directeur.

 

Voorts kwam me iets op het pad waar ik voorlopig niet te veel over kan zeggen, omdat niets nog zeker is. Maar ook gaat het hier om Gronings cultureel erfgoed. Ik hoop dat het doorgaat.

 

Ik werk ook al een tijdje aan een soort thriller, eigenlijk een beetje een persiflage daarop. Of het ooit uitgegeven zal worden heb ik geen idee van, maar ik heb er veel lol in. Ook heb ik veel lol in alvast een voorkant te maken, die zal ongetwijfeld weer sneuvelen, want te, euh…té.



 

Ach, het houdt me in ieder geval van de straat en ik doe er niemand kwaad mee. Niet heel erg…

 

©Lammert Voos

Reacties

  1. Ik lees dat je gevraagd bent voor het visserijmuseum. Leuke mensen om mee samen te werken. We hebben samen met hen de LVBHB erfgoedtour in Zoutkamp georganiseerd.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De laatste ronde

 Zonet bekeek ik even hoeveel mensen mijn laatste blog hadden gelezen en dat waren er niet veel. Sinds ik van de sociale media af ben zakken mijn lezersaantallen in. Het zij zo. Niet lang geleden sprak ik een beveiligingsexpert van de informatica van de overheid en defensie en die vertelde dat er een miljoen aanvallen per seconde (!) op die websites zijn vanuit Rusland, China, VS etcera enzovoort. Dat sterkt mij in mijn gevoel dat ik mijn computer zo weinig mogelijk dien te gebruiken.   Ook merk ik weinig van aandacht voor mijn laatste boek Ik ben Aizaak. Misschien komt dat nog, maar het kan net zo goed komen omdat ik weiger mezelf te verkopen als de nieuwe literaire verlossing. Ik weiger mezelf sowieso te verkopen trouwens. Maar ik heb ook weinig zin meer om een week te lopen broeden op een stukje dat nauwelijks wordt gelezen. Ik blijf wel schrijven, maar dan meer als hobby. Niet uit ambitie.   Ik had ook een wake up call doordat in mijn naaste omgeving twee men...

Hennie en zien peerd'n.

  © Lammert Voos

Joseph en Aizaak

  Vorig weekend zat ik er stevig doorheen, mijn medicijnen waren weer veranderd en dat ging gepaard met een enorme somberheid. Ik overwoog serieus het bijltje erbij neer te gooien als schrijver bij gebrek aan aandacht in de media. Een mens vergeet snel.   Zo was ik de paginagrote besprekingen van ouder werk in Trouw en de NRC vergeten. Ik was de keren vergeten dat ik in literaire programma’s te zien ben geweest op de televisie. Ook was ik de talrijke radio-interviews vergeten. Vergeten dat ik tot twee keer toe met paginagrote interviews in Vlaamse kranten en tijdschriften verscheen. Vergeten dat er een interview van meerdere pagina’s in de Volkskrant gestaan heeft. Ook vergeten dat onlangs Erik Dijkstra in een podcast over boeken over mijn laatste zei dat die tot de beste Nederlandstalige boeken van de laatste vijftig jaar  behoorde.   Wat ik dan wel onthoud zijn de zure en negatieve stukjes die over mijn werk in de media verschenen. Krenkingen slijten langzamer dan ...