Doorgaan naar hoofdcontent

Stapelen

 

 


Hoewel ik heel conservatief ben, zie ik best wel voordelen in de voortschrijdende automatisering van de samenleving. Zo lees ik al jaren de krant op mijn tablet, dat scheelt papier en is goedkoper. En ik lees steeds vaker boeken op mijn tablet, dat is min of meer veroorzaakt door het reizen in een camper met beperkte ruimte en sinds een paar maanden download ik de gratis boeken die de NRC aan zijn abonnees aanbiedt.

 

Nog een voordeel: mijn werkkamer staat zo vol dat er ook nog nauwelijks fysieke boeken bij kunnen. Dat lezen op een tablet vergde wel een omslag in mijn denken, ik hou namelijk erg van de geur van boeken, van de vormgeving, het gewicht en het uiterlijk. Dat moet ik allemaal missen.

 

Ik heb een haat-liefde verhouding met het internet: AI vind ik verwerpelijk, ik heb liever dat mensen zelf nadenken en hun eigen creativiteit gebruiken. Op sociale media moet je ook goed uitkijken naar wat echt is en wat computer gegenereerd is. Zo heb ik eveneens een haat-liefde verhouding met Instagram. Ik vind het een stompzinnig reclamemedium, maar doe er zelf vrolijk aan mee door mijn blogs daar te delen. Het levert me zo’n vijftig extra lezers op.

 

En hoewel ik absoluut er niet naar streef om heel erg beroemd te worden, word ik wel graag serieus genomen en gelezen. Dat laatste houdt wat betreft mijn romans niet over. Ik zou nog graag mijn Groningse trilogie in één kloeke band uitgebracht willen hebben, maar gezien de halsstarrige houding van mijn vorige uitgever kan ik dat waarschijnlijk wel vergeten.

 

Ik ben nu bezig een aanvraag voor een beurs bij het Fonds der Letteren te schrijven voor een nieuw boek, maar dat lag deze week even stil. Ik heb eerst het schilderwerk in ons huis afgemaakt en samen met mijn echtgenote heb ik een extra isolatielaag op de vloer gelegd met daaroverheen nieuw laminaat. We gaan hier en daar nog wat tochtwerende maatregelen nemen, niet voor de portemonnee, maar voor het milieu en ons comfort.

 

Ineens bedenk ik me dat je fysieke boeken ook kunt gebruiken als isolatie, hoewel dat dan weer niet handig is bij deuren. Wel goedkoop, gezien de hoeveel boeken die ik al heb.

 

Shit, gaat het toch weer over geld.

 

© Lammert Voos

Reacties

Populaire posts van deze blog

De laatste ronde

 Zonet bekeek ik even hoeveel mensen mijn laatste blog hadden gelezen en dat waren er niet veel. Sinds ik van de sociale media af ben zakken mijn lezersaantallen in. Het zij zo. Niet lang geleden sprak ik een beveiligingsexpert van de informatica van de overheid en defensie en die vertelde dat er een miljoen aanvallen per seconde (!) op die websites zijn vanuit Rusland, China, VS etcera enzovoort. Dat sterkt mij in mijn gevoel dat ik mijn computer zo weinig mogelijk dien te gebruiken.   Ook merk ik weinig van aandacht voor mijn laatste boek Ik ben Aizaak. Misschien komt dat nog, maar het kan net zo goed komen omdat ik weiger mezelf te verkopen als de nieuwe literaire verlossing. Ik weiger mezelf sowieso te verkopen trouwens. Maar ik heb ook weinig zin meer om een week te lopen broeden op een stukje dat nauwelijks wordt gelezen. Ik blijf wel schrijven, maar dan meer als hobby. Niet uit ambitie.   Ik had ook een wake up call doordat in mijn naaste omgeving twee men...

Joseph en Aizaak

  Vorig weekend zat ik er stevig doorheen, mijn medicijnen waren weer veranderd en dat ging gepaard met een enorme somberheid. Ik overwoog serieus het bijltje erbij neer te gooien als schrijver bij gebrek aan aandacht in de media. Een mens vergeet snel.   Zo was ik de paginagrote besprekingen van ouder werk in Trouw en de NRC vergeten. Ik was de keren vergeten dat ik in literaire programma’s te zien ben geweest op de televisie. Ook was ik de talrijke radio-interviews vergeten. Vergeten dat ik tot twee keer toe met paginagrote interviews in Vlaamse kranten en tijdschriften verscheen. Vergeten dat er een interview van meerdere pagina’s in de Volkskrant gestaan heeft. Ook vergeten dat onlangs Erik Dijkstra in een podcast over boeken over mijn laatste zei dat die tot de beste Nederlandstalige boeken van de laatste vijftig jaar  behoorde.   Wat ik dan wel onthoud zijn de zure en negatieve stukjes die over mijn werk in de media verschenen. Krenkingen slijten langzamer dan ...

Hennie en zien peerd'n.

  © Lammert Voos