Doorgaan naar hoofdcontent

Te

 


Ik hoop dat u dit niet verder vertelt, een mens moet om zijn imago denken, maar ik ben tamelijk tevreden dezer dagen. Zojuist heb ik gestofzuigd (zeg je dat zo?), nadat ik het filter en de stofzak vervangen heb en zelfs daar putte ik een zeker genoegen uit. Alles voor ons ouder wordende hondje. Hoewel, het was altijd al een stinkende haarbal. Ik zeg dit heel liefdevol hoor. Misschien omdat ik zelf geen haar meer heb. Stinken doe ik echter ook.

Kennelijk heb ik eindelijk de goede combi qua medicijnen: geen migraine meer, eindelijk weer wat energie om wat te doen. Ik ben nu bezig het huis buitenom te schilderen en mijn echtgenote moet me soms remmen omdat ik dreig door te slaan. 

Zoals mijn opoe al zei: overal waar té voor staat is niet goed, behalve tevreden.

Vorige week was mijn oude vriend Jan hier. We kennen elkaar al zo’n vijfenveertig jaar en vinden elkaar blindelings, ook nadat we elkaar een tijdlang niet gezien hebben. Dat zit hem in de humor en ook in onze gezamenlijke muzieksmaak. We besloten, half uit de grap, half serieus, een Birthday Party coverband te beginnen. Of het er ooit van komt, geen idee, maar het plan zelf maakt me wel aan het grijnzen. We worden allebei in januari vijfenzestig en dan maken we een plan om vreselijke teringherrie te gaan maken.

Gelukkig hoef ik nog niet op vakantie, gezien de temperaturen in het zuiden. Ik wil ook eigenlijk eerst al het schilderwerk afmaken. Maar als dat niet lukt is het ook goed. Als ik maar bezig blijf, dan ben ik tevreden.

Gatsie, wat saai eigenlijk.

© Lammert Voos

Foto: mijn opoe op jongere leeftijd.


Reacties

  1. dit stukje lezen gaf mij rust..hahaha.( waarschijnlijk ook leeftijd ;))

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De laatste ronde

 Zonet bekeek ik even hoeveel mensen mijn laatste blog hadden gelezen en dat waren er niet veel. Sinds ik van de sociale media af ben zakken mijn lezersaantallen in. Het zij zo. Niet lang geleden sprak ik een beveiligingsexpert van de informatica van de overheid en defensie en die vertelde dat er een miljoen aanvallen per seconde (!) op die websites zijn vanuit Rusland, China, VS etcera enzovoort. Dat sterkt mij in mijn gevoel dat ik mijn computer zo weinig mogelijk dien te gebruiken.   Ook merk ik weinig van aandacht voor mijn laatste boek Ik ben Aizaak. Misschien komt dat nog, maar het kan net zo goed komen omdat ik weiger mezelf te verkopen als de nieuwe literaire verlossing. Ik weiger mezelf sowieso te verkopen trouwens. Maar ik heb ook weinig zin meer om een week te lopen broeden op een stukje dat nauwelijks wordt gelezen. Ik blijf wel schrijven, maar dan meer als hobby. Niet uit ambitie.   Ik had ook een wake up call doordat in mijn naaste omgeving twee men...

Hennie en zien peerd'n.

  © Lammert Voos

Joseph en Aizaak

  Vorig weekend zat ik er stevig doorheen, mijn medicijnen waren weer veranderd en dat ging gepaard met een enorme somberheid. Ik overwoog serieus het bijltje erbij neer te gooien als schrijver bij gebrek aan aandacht in de media. Een mens vergeet snel.   Zo was ik de paginagrote besprekingen van ouder werk in Trouw en de NRC vergeten. Ik was de keren vergeten dat ik in literaire programma’s te zien ben geweest op de televisie. Ook was ik de talrijke radio-interviews vergeten. Vergeten dat ik tot twee keer toe met paginagrote interviews in Vlaamse kranten en tijdschriften verscheen. Vergeten dat er een interview van meerdere pagina’s in de Volkskrant gestaan heeft. Ook vergeten dat onlangs Erik Dijkstra in een podcast over boeken over mijn laatste zei dat die tot de beste Nederlandstalige boeken van de laatste vijftig jaar  behoorde.   Wat ik dan wel onthoud zijn de zure en negatieve stukjes die over mijn werk in de media verschenen. Krenkingen slijten langzamer dan ...