Doorgaan naar hoofdcontent

Schuldig

 

Ik heb samen met mijn vrouw een zogenaamde guilty pleasure: we kijken iedere avond naar een Amerikaanse ziekenhuisserie. Eén van de hoofdpersonen gaat naar Oost-Congo voor een organisatie die lijkt op Artsen zonder Grenzen. De dingen die hij daar meemaakt lijken erg op de verhalen die mijn Congolese cliënten in de jaren negentig hadden. Anarchie en ongebreidelde moordpartijen in een streek waar iedereen een potentiële moordenaar of verkrachter is. Ik kon er niet meer naar kijken. Ik had toentertijd genoeg van dat soort verhalen gehoord en kon er destijds al niet van slapen.



 We hadden samen ook het plan gesmeed ergens in september richting Slovenië te gaan. Dat is voormalig Joegoslavië. Daar heb ik in de jaren negentig gewerkt en mijn standplaats was Zagreb. In mijn aanvankelijke enthousiasme opperde ik dan ook in die stad te gaan kijken, want die is mooi, oud Habsburgs, maar wel anders dan bijvoorbeeld Praag of Wenen.

 

Omdat ik zo verschrikkelijk nieuwsgierig ben, keek ik alvast op een plattegrond van de stad. Ik wist nog precies waar alles was en ik zou blindelings de weg weten. Maar tot mijn verbijstering lagen er campings waar destijds grote vluchtelingenkampen waren geweest. Om maar een cliché te gebruiken: ik brak. Allerlei onderhuidse en weggestopte gevoelens kwamen bovendrijven. Totale onmacht.

 

Ik heb slecht geslapen, had weer nachtmerries en vandaag ben ik moe, chagrijnig en niet vooruit te branden. We besloten maar niet richting Slovenië te gaan. Ik kan dat nog steeds niet aan. Een mens gaat toch ook niet naar Auschwitz op vakantie. Ik in ieder geval niet.

 

© Lammert Voos



Omarska: concentratiekamp van Servië waar vooral Bosniërs opgesloten zaten.

Reacties

Populaire posts van deze blog

De laatste ronde

 Zonet bekeek ik even hoeveel mensen mijn laatste blog hadden gelezen en dat waren er niet veel. Sinds ik van de sociale media af ben zakken mijn lezersaantallen in. Het zij zo. Niet lang geleden sprak ik een beveiligingsexpert van de informatica van de overheid en defensie en die vertelde dat er een miljoen aanvallen per seconde (!) op die websites zijn vanuit Rusland, China, VS etcera enzovoort. Dat sterkt mij in mijn gevoel dat ik mijn computer zo weinig mogelijk dien te gebruiken.   Ook merk ik weinig van aandacht voor mijn laatste boek Ik ben Aizaak. Misschien komt dat nog, maar het kan net zo goed komen omdat ik weiger mezelf te verkopen als de nieuwe literaire verlossing. Ik weiger mezelf sowieso te verkopen trouwens. Maar ik heb ook weinig zin meer om een week te lopen broeden op een stukje dat nauwelijks wordt gelezen. Ik blijf wel schrijven, maar dan meer als hobby. Niet uit ambitie.   Ik had ook een wake up call doordat in mijn naaste omgeving twee men...

Dwalen

  Ik ben maar weer gestopt met Instagram. Dat medium is nog erger dan Facebook. Het is allemaal zelfpromotie en reclame. Ik ergerde me aan anderen en ik ergerde me aan mezelf. Steeds maar bezig zijn met content maken en steeds maar bezig zijn met scrollen. Dus ik heb het van mijn telefoon gemieterd. Het account is er nog, want ik heb geen idee hoe dat te verwijderen. Het kan me niks schelen, het stelt ook niets voor.   Ondertussen groeit het nieuwe boek, in mijn hoofd en op papier. Ik kan er nog niets over zeggen, maar uitgever Jasper was behoorlijk enthousiast over hoofdstuk één. Ik schrijf nu veel langzamer dan bij andere boeken van me. Ik heb de tijd.   Ik ben klaar met het schilderen van de stenen buitenkant van ons huis. Een beste klus, maar het resultaat mag er wezen. Ik hoop nog voor de vakantie volgende week nog met de houten aanbouw bezig te kunnen, maar het weer werkt niet mee. (Altijd dat gezeik over het weer!) Anders doe ik dat deze winter.   ...

Het verschil

  Als blogger heb ik natuurlijk ook een educatieve functie en daarom wil ik Mark van den Oever van Farmers Defence Force nog even uitleggen wat het verschil is tussen boeren en slachtoffers van de Holocaust.   We beginnen met het vervoer. Dit zijn boerenvervoersmiddelen:   En dit de vervoersmiddelen die gebruikt werden tijdens de Holocaust: Daarna gaan we verder met Mark zelf. Dit is Mark:   En dit zijn slachtoffers van de Holocaust:   Ik wil nog eens benadrukken dat er kleine verschilletjes zijn.   Overigens zijn de boeren die ik ken allemaal hele fatsoenlijke mensen die zich nooit zouden bezondigen aan de walgelijke retoriek van FDF.   Dat moest ik even kwijt.    © Lammert Voos