Doorgaan naar hoofdcontent

Nieuws? Geen nieuws.

 


Nu ik eigenlijk de laatste tijd alleen Scandinavische thrillers lees vraag ik me af of het wel zo’n goed idee is volgend jaar die kant op te gaan. Zowel Denemarken, Zweden, als Noorwegen lijken enorme poelen des verderfs, gevuld met moord, doodslag, geweldpleging en verkrachting. Ik krijg het er vaak koud van.

 

Mijn eigen Scandinavische thriller heb ik voorlopig even klaar. Ik voer daar een Amerikaanse president in op die zo ontzaglijk dom is dat het bijna ongeloofwaardig is. Bijna. Want onze brave borst Trump wil Canada straffen voor de rook van de bosbranden die over de grens drijft. Zelf heeft hij allerlei klimaatmaatregelen terug gedraaid. Ik ga daar verder niks over zeggen. Oh ja, toch wel. Wat een ongelofelijk rund is het toch.

 

Volgende week word ik geïnterviewd voor een boek over stadsdichters van Deventer. Ik weet niet of ik daar iets zinnigs over te zeggen heb, ik heb niet het idee dat ik veel impact gehad heb. Nou ja, er zijn mensen die sindsdien nog een grotere hekel aan me hebben. Dat is natuurlijk wel fijn. Dat is ook een vorm van impact.

 

Mijn leven is momenteel rustig. Medisch kon het iets beter, maar is dat niet altijd zo?

 

© Lammert Voos

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De laatste ronde

 Zonet bekeek ik even hoeveel mensen mijn laatste blog hadden gelezen en dat waren er niet veel. Sinds ik van de sociale media af ben zakken mijn lezersaantallen in. Het zij zo. Niet lang geleden sprak ik een beveiligingsexpert van de informatica van de overheid en defensie en die vertelde dat er een miljoen aanvallen per seconde (!) op die websites zijn vanuit Rusland, China, VS etcera enzovoort. Dat sterkt mij in mijn gevoel dat ik mijn computer zo weinig mogelijk dien te gebruiken.   Ook merk ik weinig van aandacht voor mijn laatste boek Ik ben Aizaak. Misschien komt dat nog, maar het kan net zo goed komen omdat ik weiger mezelf te verkopen als de nieuwe literaire verlossing. Ik weiger mezelf sowieso te verkopen trouwens. Maar ik heb ook weinig zin meer om een week te lopen broeden op een stukje dat nauwelijks wordt gelezen. Ik blijf wel schrijven, maar dan meer als hobby. Niet uit ambitie.   Ik had ook een wake up call doordat in mijn naaste omgeving twee men...

Hennie en zien peerd'n.

  © Lammert Voos

Joseph en Aizaak

  Vorig weekend zat ik er stevig doorheen, mijn medicijnen waren weer veranderd en dat ging gepaard met een enorme somberheid. Ik overwoog serieus het bijltje erbij neer te gooien als schrijver bij gebrek aan aandacht in de media. Een mens vergeet snel.   Zo was ik de paginagrote besprekingen van ouder werk in Trouw en de NRC vergeten. Ik was de keren vergeten dat ik in literaire programma’s te zien ben geweest op de televisie. Ook was ik de talrijke radio-interviews vergeten. Vergeten dat ik tot twee keer toe met paginagrote interviews in Vlaamse kranten en tijdschriften verscheen. Vergeten dat er een interview van meerdere pagina’s in de Volkskrant gestaan heeft. Ook vergeten dat onlangs Erik Dijkstra in een podcast over boeken over mijn laatste zei dat die tot de beste Nederlandstalige boeken van de laatste vijftig jaar  behoorde.   Wat ik dan wel onthoud zijn de zure en negatieve stukjes die over mijn werk in de media verschenen. Krenkingen slijten langzamer dan ...