Meer van hetzelfde?

Vanochtend kreeg ik een wake-up call. Ik ben al een tijdje uit Deventer weg, dus ik had kunstenaar Dirk lang niet gezien. Ik wist dat hij ALS heeft, maar toen ik foto’s van hem zag schrok ik me het apelazarus. Hij was een stevige kerel, zoals ik, succesvol voor zover ik weet, in ieder geval talentvol, maar wel heel snel heel erg afgetakeld. Mijn problemen zijn pure luxe, realiseer ik me, ik maak me vaak veel te druk om kleinigheden. Nu probeert Dirk zijn vrouw Elise geld bij elkaar te krijgen om een bus te kopen, zodat ze nog met hem op stap kan. Hier kunt u doneren:

https://steunactie.nl/actie/help-dirk-weer-op-pad-met-een-rolstoelbus/-41114?fbclid=IwY2xjawEyrdtleHRuA2FlbQIxMQABHTFCKo391x-2TgIaXWIHAhOjaW4ocWL9eBdmklWM3lZEGik7BIecTuRWfA_aem_v1uJ3dWEW2xlVvKSvZHRgQ

Terug naar mijn eigen egocentrische universum. Naast Ik ben Aizaak heb ik nog twee aanzetten tot boeken liggen, maar dat knaagde. Het is allemaal meer van hetzelfde: disfunctionele mensen in een disfunctionele wereld. Dat heb ik nu al vier romans/ novelles uitgespit. Wordt het niet eens tijd voor wat anders? Ik kreeg nog een idee, mede geïnspireerd door Mohammed Benzakour zijn boeken Yemma en De reus uit de Rif. Twee aangrijpende boeken over Benzakours ouders, maar ook over de geschiedenis van de gastarbeiders uit Marokko. Daarnaast herlas ik Kind van de verzorgingsstaat van Rob van Essen, een non-fictie boek over de tachtiger jaren en zijn volwassen worden.

Ik heb besloten mezelf meer te gaan uitdagen, een ander soort boek te schrijven en ben druk bezig in mijn hoofd een plan uit te werken. Uiteraard doe ik dat liggend op de sofa, want het is vandaag toch te nat om buitenom te gaan schilderen. Mocht ik in slaap vallen, dan is dat ook niet erg. Tijd zat.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Een eindejaarsverhaal

Aan de rand van de woestijn, in een oase, stond een kleine karavanserai waar vermoeide reizigers hun kamelen konden drenken en zelf uitrusten en zich konden spijzen met dadels en geitenvlees. Het water uit de put was zuiver en zoet, de herbergier een lankmoedig en wijs man. Zo wijs dat hij liever wilde dat zijn mooie dochter gelukkig was, dan dat hij haar uithuwelijkte aan de rijke koopmannen die om haar hand dongen. Op een goede dag kwam een stoffige zwerver uit de woestijn gesloft, zijn kleren gescheurd, zijn baard vol knopen. ‘Broeder,’ zo vroeg hij de herbergier, ‘ik ben in de woestijn beroofd van mijn dieren, mijn handel en mijn laatste dirhams, maar ik heb honger en dorst, kunt u mij helpen?’ De herbergier wist dat goede daden altijd beloond werden en hij laafde de zwerver alsof die een hooggeëerde gast was. Wat hij niet wist, was dat de zwerver een djin...

Meer lezen

Een fijn weekend

Het is heel verleidelijk om te gaan zeiken over de Starbucks in de stationsrestauratie van Groningen. Na een lange reis uit Antwerpen dacht ik even een lekker kopje koffie te gaan drinken aldaar. Vroeger kwam ik er ook vaak, toen de obers er nog in een vest en geklede pantalon rondliepen en er niet al te moeilijk werd gedaan over mijn drankkegel. De obers zijn verdwenen en ik drink al bijna twee decennia geen alcohol meer. Ik kwam daar geregeld Herman Brood tegen die ’s ochtend al aan de jenever zat. Herman haalde nooit zijn vliegbrevet en mij gaat het inmiddels goed. Ik heb immers de ruimte om me te ergeren aan het Amerikaanse geknauw van de dames achter de toog en aan het kleine kopje koffie dat een halve liter slootwater bleek te zijn. Luxe ergernissen. Ik kwam zoals gezegd uit Antwerpen waar ik de art-fair en een klein partijtje bij mijn agent Oscar bezocht. Op de art-fair heb ik me kostelijk vermaakt, maar ik voelde me wel enigszins een vreemde eend in ...

Meer lezen

Hoofdzaken

Het is weer eens zover: in mijn hoofd is het totale chaos. Vannacht kon ik niet slapen en kreeg ik een zware migraineaanval. Ik moet en zal van alles en weet niet waar te beginnen. Met dit blog dan maar om de zaken op een rijtje te zetten. Dinsdag ben ik in Zwolle geweest en heb geluncht met mijn uitgever en de plannen voor het nieuwe jaar besproken. Hij was veel positiever dan ik verwacht had. Ik ben een enorme tobber en zie altijd alles duister in en was eigenlijk bang dat ik niet aan de verwachtingen kan voldoen. Maar hij wil zelfs het begin van mijn dystopische Scandinavische Thriller die ik voor de grap schrijf lezen. Dat betekent dat ik die nog wel even foutloos moet maken voor het weekend. Van wie? Van mezelf natuurlijk. Gister met mijn zuster naar museum Belvedère in Oranjewoud geweest. We hebben veel gepraat, onder andere over de dood van onze ouders en wat voor effect dat op ons had, op ons schuldgevoel, omdat we beiden het gevoel hadden tekort ge...

Meer lezen

De Dikke Deur

Zoeken in deze blog