Doorgaan naar hoofdcontent

Habtamu boppe!

 


Op het moment dat ik dit typ is politicus en ex-Klokhuis presentator Habtamu de Hoop kandidaat van De Slimste Mens. Het is best op een foute manier chauvinistisch van me, maar het feit dat hij op dezelfde middelbare school in Sneek als ik heeft gezeten neemt me wel voor hem in. Zeker omdat hij openlijk liet weten geen modelleerling geweest te zijn. Dat was ik zelf namelijk ook niet, ik werd er vanaf geschopt.

 

Wat me ook voor hem innam was het feit dat hij liet merken dat hij last had van de opmerking van Johan Derksen dat hij geen echte Fries kon zijn omdat hij geadopteerd is. De Hoop is in Addis Abeba geboren, ten vondeling gelegd en groeide op bij een boerengezin in Wommels. Hij spreekt vloeiend Fries, voelt zich Fries en zong in De Slimste Mens uit het hoofd het Friese volkslied. Over chauvinisme gesproken.

 

Johan Derksen is wel zo’n beetje het laagste van het laagste wat er op televisie te vinden is. Hij symboliseert alles wat er fout is momenteel in Nederland. Hij vind het grappig om kaarsen in de vagina van bewusteloze vrouwen te steken. Vind dat homoseksuelen per definitie te soft zijn om te voetballen, vind dat mensen van kleur niet mogen zeuren als ze last hebben van racistische stereotyperingen zoals Zwarte Piet. Hierbij geassisteerd door de immer grijnzende imbeciel René van der Gijp. Het zegt ook iets over de geldzucht van Talpa eigenaar John de Mol dat hij dit talentloze tweetal ongemoeid hun gang laat gaan.

 

Ik zou best een masterclass in beledigen, kwetsen en schelden over dit talentloze tweetal kunnen geven, maar wens me niet te verlagen tot hun niveau. Ik zeg alleen dat hun programma de vooraankondiging was van de verkiezingsoverwinning van de PVV. En over verkiezingen gesproken: Habtamu de Hoop is wat mij betreft de hoop van de politiek in Nederland, samen met nog een aantal jonge intelligente politici  zoals Rob Jetten, Esmah Lahlah, Laurens Dassen, Henry Bontenbal en Jimmy Dijk. Ik stel overigens voor dat de naam Habtamu van nu af aan geldt als een authentieke Friese naam.

 

Fryslân en Habtamu Boppe!

 

© Lammert Voos

 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Een eindejaarsverhaal

  Aan de rand van de woestijn, in een oase, stond een kleine karavanserai waar vermoeide reizigers hun kamelen konden drenken en zelf uitrusten en zich konden spijzen met dadels en geitenvlees. Het water uit de put was zuiver en zoet, de herbergier een lankmoedig en wijs man. Zo wijs dat hij liever wilde dat zijn mooie dochter gelukkig was, dan dat hij haar uithuwelijkte aan de rijke koopmannen die om haar hand dongen.  Op een goede dag kwam een stoffige zwerver uit de woestijn gesloft, zijn kleren gescheurd, zijn baard vol knopen.             ‘Broeder,’ zo vroeg hij de herbergier, ‘ik ben in de woestijn beroofd van mijn dieren, mijn handel en mijn laatste dirhams, maar ik heb honger en dorst, kunt u mij helpen?’             De herbergier wist dat goede daden altijd beloond werden en hij laafde de zwerver alsof die een hooggeëerde gast was. Wat hij niet wist, was dat de zwerver een djin...
Een reactie posten
Meer lezen

Een fijn weekend

    Het is heel verleidelijk om te gaan zeiken over de Starbucks in de stationsrestauratie van Groningen. Na een lange reis uit Antwerpen dacht ik even een lekker kopje koffie te gaan drinken aldaar. Vroeger kwam ik er ook vaak, toen de obers er nog in een vest en geklede pantalon rondliepen en er niet al te moeilijk werd gedaan over mijn drankkegel. De obers zijn verdwenen en ik drink al bijna twee decennia geen alcohol meer. Ik kwam daar geregeld Herman Brood tegen die ’s ochtend al aan de jenever zat. Herman haalde nooit zijn vliegbrevet en mij gaat het inmiddels goed. Ik heb immers de ruimte om me te ergeren aan het Amerikaanse geknauw van de dames achter de toog en aan het kleine kopje koffie dat een halve liter slootwater bleek te zijn. Luxe ergernissen.   Ik kwam zoals gezegd uit Antwerpen waar ik de art-fair en een klein partijtje bij mijn agent Oscar bezocht. Op de art-fair heb ik me kostelijk vermaakt, maar ik voelde me wel enigszins een vreemde eend in ...
Een reactie posten
Meer lezen

Hoofdzaken

  Het is weer eens zover: in mijn hoofd is het totale chaos. Vannacht kon ik niet slapen en kreeg ik een zware migraineaanval. Ik moet en zal van alles en weet niet waar te beginnen. Met dit blog dan maar om de zaken op een rijtje te zetten.   Dinsdag ben ik in Zwolle geweest en heb geluncht met mijn uitgever en de plannen voor het nieuwe jaar besproken. Hij was veel positiever dan ik verwacht had. Ik ben een enorme tobber en zie altijd alles duister in en was eigenlijk bang dat ik niet aan de verwachtingen kan voldoen. Maar hij wil zelfs het begin van mijn dystopische Scandinavische Thriller die ik voor de grap schrijf lezen. Dat betekent dat ik die nog wel even foutloos moet maken voor het weekend. Van wie? Van mezelf natuurlijk.   Gister met mijn zuster naar museum Belvedère in Oranjewoud geweest. We hebben veel gepraat, onder andere over de dood van onze ouders en wat voor effect dat op ons had, op ons schuldgevoel, omdat we beiden het gevoel hadden tekort ge...
Een reactie posten
Meer lezen