Doorgaan naar hoofdcontent

Frames

 Hoe komt het toch dat ik het bericht dat er dit jaar minder asielaanvragen zijn dan vorig jaar alleen in de Zeeuwse Courant las? Heb ik het bericht gemist in mijn krant? Is het in de landelijke media geweest en heb ik niet goed opgelet? Of was het bericht niet sensationeel genoeg om te vermelden. De vraag stellen is hem beantwoorden, vrees ik.

 Het zal de VVD en PVV slecht uitkomen, zij proberen ons immers wijs te maken dat we overspoeld worden door vluchtelingen en zijn al weer druk bezig tentjes in Ter Apel te organiseren. Want laat je niets wijs maken, de crisis daar wordt echt georganiseerd. De huidige regering wil alweer van de spreidingswet af, maar gelukkig gaat dat zomaar niet.

 De bulk aan migranten zijn arbeidsmigranten, een stroom mensen die de laatste jaren dan wel enorm is toegenomen, met dank aan de VVD die het ontslagrecht versoepelde. Het is maar goed ook dat die arbeidsmigranten er zijn, anders zou een deel van de economie compleet stilvallen wegens gebrek aan arbeidskrachten. Dat gaat in de toekomst nog een groter probleem worden, want de bevolkingsaanwas is aan het krimpen. Er wordt in dit land alleen nog recreatief geneukt.

 De VVD heeft ook de woningmarkt opgeblazen. Ene Stef Blok verklaarde dat de woningmarkt voltooid was en haalde allerlei dubieuze investeerders binnen, die huizen zagen als iets om mee te speculeren. De huurprijzen stegen idioot, niet meer te betalen voor de gemiddelde Nederlander. Maar ach, laten we de asielzoekers maar weer de schuld geven, dat is immers lekker gemakkelijk.

 Framing. En men loopt er als slaafse honden achteraan. Wilders die maar ouwehoert over de stem van het volk. Die stem is bepaald niet welluidend en laten we bidden dat er nooit een bindend referendum komt, want het volk verkoopt ons zomaar aan de meest biedende, in dit geval de duivel.

 © Lammert Voos



Reacties

Populaire posts van deze blog

Een eindejaarsverhaal

  Aan de rand van de woestijn, in een oase, stond een kleine karavanserai waar vermoeide reizigers hun kamelen konden drenken en zelf uitrusten en zich konden spijzen met dadels en geitenvlees. Het water uit de put was zuiver en zoet, de herbergier een lankmoedig en wijs man. Zo wijs dat hij liever wilde dat zijn mooie dochter gelukkig was, dan dat hij haar uithuwelijkte aan de rijke koopmannen die om haar hand dongen.  Op een goede dag kwam een stoffige zwerver uit de woestijn gesloft, zijn kleren gescheurd, zijn baard vol knopen.             ‘Broeder,’ zo vroeg hij de herbergier, ‘ik ben in de woestijn beroofd van mijn dieren, mijn handel en mijn laatste dirhams, maar ik heb honger en dorst, kunt u mij helpen?’             De herbergier wist dat goede daden altijd beloond werden en hij laafde de zwerver alsof die een hooggeëerde gast was. Wat hij niet wist, was dat de zwerver een djin...

Een fijn weekend

    Het is heel verleidelijk om te gaan zeiken over de Starbucks in de stationsrestauratie van Groningen. Na een lange reis uit Antwerpen dacht ik even een lekker kopje koffie te gaan drinken aldaar. Vroeger kwam ik er ook vaak, toen de obers er nog in een vest en geklede pantalon rondliepen en er niet al te moeilijk werd gedaan over mijn drankkegel. De obers zijn verdwenen en ik drink al bijna twee decennia geen alcohol meer. Ik kwam daar geregeld Herman Brood tegen die ’s ochtend al aan de jenever zat. Herman haalde nooit zijn vliegbrevet en mij gaat het inmiddels goed. Ik heb immers de ruimte om me te ergeren aan het Amerikaanse geknauw van de dames achter de toog en aan het kleine kopje koffie dat een halve liter slootwater bleek te zijn. Luxe ergernissen.   Ik kwam zoals gezegd uit Antwerpen waar ik de art-fair en een klein partijtje bij mijn agent Oscar bezocht. Op de art-fair heb ik me kostelijk vermaakt, maar ik voelde me wel enigszins een vreemde eend in ...

Hoofdzaken

  Het is weer eens zover: in mijn hoofd is het totale chaos. Vannacht kon ik niet slapen en kreeg ik een zware migraineaanval. Ik moet en zal van alles en weet niet waar te beginnen. Met dit blog dan maar om de zaken op een rijtje te zetten.   Dinsdag ben ik in Zwolle geweest en heb geluncht met mijn uitgever en de plannen voor het nieuwe jaar besproken. Hij was veel positiever dan ik verwacht had. Ik ben een enorme tobber en zie altijd alles duister in en was eigenlijk bang dat ik niet aan de verwachtingen kan voldoen. Maar hij wil zelfs het begin van mijn dystopische Scandinavische Thriller die ik voor de grap schrijf lezen. Dat betekent dat ik die nog wel even foutloos moet maken voor het weekend. Van wie? Van mezelf natuurlijk.   Gister met mijn zuster naar museum Belvedère in Oranjewoud geweest. We hebben veel gepraat, onder andere over de dood van onze ouders en wat voor effect dat op ons had, op ons schuldgevoel, omdat we beiden het gevoel hadden tekort ge...