Thema manuscript 'De dwaalgast'

‘Eigenlijk is het leven toch één zelfbedrog, één dwalen in illusie, dacht zij droef, melancholiek. Een groot doel, een werelddoel of een klein doel voor zichzelf, voor zijn eigen lijf en ziel. O God, wat is dat alles weinig! En wat dwalen wij rond, zonder iets te weten. En elk zoekt zijn eigen doeltje, zijn illusie.’

~Louis Couperus~

Reacties

Populaire posts van deze blog

Een eindejaarsverhaal

Aan de rand van de woestijn, in een oase, stond een kleine karavanserai waar vermoeide reizigers hun kamelen konden drenken en zelf uitrusten en zich konden spijzen met dadels en geitenvlees. Het water uit de put was zuiver en zoet, de herbergier een lankmoedig en wijs man. Zo wijs dat hij liever wilde dat zijn mooie dochter gelukkig was, dan dat hij haar uithuwelijkte aan de rijke koopmannen die om haar hand dongen. Op een goede dag kwam een stoffige zwerver uit de woestijn gesloft, zijn kleren gescheurd, zijn baard vol knopen. ‘Broeder,’ zo vroeg hij de herbergier, ‘ik ben in de woestijn beroofd van mijn dieren, mijn handel en mijn laatste dirhams, maar ik heb honger en dorst, kunt u mij helpen?’ De herbergier wist dat goede daden altijd beloond werden en hij laafde de zwerver alsof die een hooggeëerde gast was. Wat hij niet wist, was dat de zwerver een djin...

Meer lezen

Hennie en zien peerd'n.

Meer lezen

Nieuwe wegen

Afijn, ik kondigde aan hier foto’s te plaatsen, maar in de tijd dat ik hier niet was is er een en ander veranderd. Dus lukt me dat vooralsnog niet. Ach, alle tijd om het uit te zoeken. Hoewel ik een mailinglijst hanteerde, heb ik besloten dat ieder voor zich maar moet kijken of hij/zij/hen (woke tot in het graf) dit wil volgen. Dus ik laat het los. De hoeveelheid kijkers moet niet leidend zijn. Zo’n lijst is immers gewoon reclame en laat ik daar nou een enorme hekel aan hebben. Ik sla nieuwe wegen in. Op die weg tracht ik zoveel mogelijk het ego los te laten en dingen te maken die ik mooi vind. Vandaag heb ik middels een zure recensie in het Dagblad van het Noorden weer eens ondervonden dat het toch paarlen voor de zwijnen zijn. Niet de kwaliteit is belangrijk voor recensenten, maar hun eigen ego. Op een enkeling na zijn het allemaal prutsers die zelf niets kunnen. Dus jaloezie viert hoogtij. En tot hoever je met je tong in hun aars wilt zitten. Ik do...

Meer lezen

Lammert Voos

Zoeken in deze blog